KNAW

Ga direct naar de inhoud
Ga direct naar de site navigatie
Ga direct naar zoeken

Nummer 10

Demos, bulletin over bevolking en samenleving, jaargang 31, nummer 10, november/december 2015

Inhoud:
    • Jonge homo’s: gelijke rechten, meer problemen
    • Vondelingen in Nederland
    • Vier grote steden: toen, nu en in de toekomst
    • Column: Integratie van asielzoekers gaat niet van zelf

[PDF volledig nummer]

  Demos

 

JONGE HOMO’S: GELIJKE RECHTEN, MEER PROBLEMEN


 

LISETTE KUYPER

Als lesbische, homoseksuele of biseksuele jongere kan je wieg nergens beter staan dan in Nederland – een land dat juridisch vrijwel geen onderscheid meer maakt tussen heteroseksuele en homo- of biseksuele burgers en waar de sociale acceptatie van deze groep hoog is. Je zou verwachten dat de huidige generatie lesbische, homoseksuele en biseksuele jongeren dan ook niet meer de problemen ervaart waar eerdere generaties mee te maken kregen. Niets blijkt minder waar.

[PDF volledig artikel]


 

VONDELINGEN IN NEDERLAND


 

KERSTIN VAN TIGGELEN

Af en toe komen baby’s die te vondeling zijn gelegd groot in het nieuws. Maar wat weten we over dit verschijnsel? Is het echt zo bijzonder of gebeurt het vaker dan we denken? Onderzoek van het Nederlandse Instituut voor de Documentatie van Anoniem Afstanddoen werpt hier voor het eerst licht op. Er wordt in Nederland gemiddeld over één à twee vondelingen per jaar bericht. Vaak betreft het pasgeborenen, maar ook wordt wel eens een kind van enkele jaren oud gevonden. Vooral de grote steden in het Westen springen er uit, en vreemd genoeg wordt er nauwelijks over vondelingen bericht in Overijssel en Drenthe.

[PDF volledig artikel]


 

VIER GROTE STEDEN: TOEN, NU EN IN DE TOEKOMST


 

ANDRIES DE JONG & FEMKE DAALHUIZEN

De grote steden staan in het centrum van de belangstelling. In het beleid komt dit tot uitdrukking in de ‘Agenda Stad’ waarmee het kabinet het economisch belang van de grote steden verder wil versterken. Bloei en neergang van steden komt tot uitdrukking in bevolkingsontwikkelingen. Hoe waren die bevolkingsontwikkelingen in de grote steden enkele decennia geleden en wat is het demografisch perspectief voor de toekomst?

[PDF volledig artikel]


 

COLUMN - INTEGRATIE VAN ASIELZOEKERS GAAT NIET VAN ZELF


 

JOOP DE BEER

De grote aantallen asielzoekers die de laatste maanden naar Europa komen hebben geleid tot heftige discussies of er nog wel draagvlak is voor de opvang van nieuwe asielzoekers. In de discussies worden de termen asielzoekers en immigranten vaak door elkaar gebruikt. Migratiedeskundigen wijzen er steevast op dat je politieke vluchtelingen moet onderscheiden van economische migranten omdat ze een andere reden hebben om naar Europa te komen. Dat is zeker waar. Maar wanneer ze eenmaal hier zijn, heeft die tweedeling ook nadelen.

Arbeidsmigranten, het woord zegt het al, komen hier om te werken. We zien dan ook dat een hoog percentage van de arbeidsmigranten vrij snel werk vindt en houdt. Ze maken relatief weinig gebruik van sociale voorzieningen. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt bijvoorbeeld dat maar 5 procent van de Polen en 6 procent van de Indiërs vijf jaar na binnenkomst een uitkering ontvangt. Daarentegen hebben veel asielzoekers, wanneer ze eenmaal een verblijfsvergunning hebben gekregen, veel moeite om aan de slag te komen. Zo ontvangt de helft van de Iraakse immigranten, die hier als asielzoeker zijn gekomen, een uitkering. Dit wil niet zeggen dat asielzoekers niet willen werken. Zolang ze in de procedure zitten mogen ze niet werken. En procedures duren vaak te lang. Gedwongen nietsdoen draagt niet bij aan een soepele integratie. En het grote beroep op sociale uitkeringen door erkende asielzoekers draagt niet bepaald bij aan het vergroten van het draagvlak voor de opvang van nieuwe asielzoekers.

Voor nieuwe asielzoekers is het heel moeilijk om aan de slag te komen. De waarde van buitenlandse diploma’s op de Nederlandse arbeidsmarkt is betrekkelijk. Inburgeringscursussen zijn zeker nodig, maar garanderen geen baan. En het is de vraag hoe effectief bemiddeling door het UWV zal zijn om nieuwe asielzoekers aan een baan te helpen. Twintig jaar geleden werden Melkertbanen bedacht om mensen die op grote afstand stonden van de arbeidsmarkt via gesubsidieerde arbeid werkervaring op te laten doen. Toen er krapte op de arbeidsmarkt ontstond, zijn ze afgeschaft. Zou het niet verstandig zijn om nu “Asscherbanen” in te voeren om asielzoekers een betere start in Nederland te geven? Anders is het risico heel groot dat veel asielzoekers straks langdurig afhankelijk zijn van een uitkering. Pas als over een paar jaar net zoveel erkende asielzoekers een baan hebben als economische migranten kunnen we zeggen dat hun integratie geslaagd is. Maar dat gaat niet vanzelf.

Joop de Beer is themaleider van de onderzoeksgroep Population Ageing & Longevity bij het NIDI.

[PDF volledig artikel]

[PDF volledig nummer]

Kruimelpad:
  1. Home
  2. DEMOS
  3. Jaargang 2015


Ga terug naar de bovenkant van deze pagina
Ga terug naar de inhoud
Ga terug naar de site navigatie
Ga terug naar zoeken